این شعرو یه نفر که خیلی خیلی دوسش دارمو حاضرم همه زندگیمو فداش کنم برام گفت.امیدوارم هزاران سال عمر باعزت داشته باشه ودر کنار خانوادش زندگی خوب وآرومی داشته باشه.
**الهی آمین**
فاطمه نامش گرفت از مادرش
عزیزش کرده از فر،پدرش
دلی دارد مصفا چون حریر
کرده حیران پیروبرناودلیر
چشمه آب حیات است آن نگاه
زخمه سازنیاز است درپگاه
گرگشاید لب شیرین به سخن
نورایمان بتراود زآن گلخن
ور فروبندد زبان در کام خویش
قلب وفکرش مهیا،وبه پیش
عصمت فاطمی دارد در عمل
عفت محمدی کرده امل
وقر او فخر غزال وطاووس
کوه ایمانش بود تاج عروس
خند او نور الهی،بدر کامل
خم ابرویش حلال ماه شامل
قد او چون سرو ناز،سرفراز
می ساید سرش بر عرش راز
یادم آید سجده بر در گه یار
توسل بر امامش،فخر اعصار
وجهه همت خود کرده قرآن
کتابی که خدا گفت،یهدی انسان
در هیاهوی فغان وقال وقیل
شادیم افزود از این اخبار((فیل))
در پی اش او می سرود،قل هوالله احد
تاسراید بر عمویش سوره حبل من مسد
چند نکته نوشتم ز حسنی که نمود
بهرآن روز که من رفتم وبود





