آنتی بیوتیک ها فرآورده‌های حاصل از فعالیت میکروارگانیسم ها

هستند که بطور اختصاصی رشد دسته‌ای دیگر میکروارگانیسم ها را

متوقف ساخته یا آنها را از بین می‌برند. آنتی بیوتیک ها برای میزبان

 نسبتاً بی‌زیان می‌باشند و می‌توانند برای درمان بیماریها بکار روند.

اطلاعات اولیه آنتی بیوتیکها مواد شیمیایی هستند که از

میکروارگانیسمهایی مانند قارچهای میکروسکوپی و باکتریها گرفته

می‌شوند و از ادامه زندگی سلولهای یوکاریوتها یا پروکاریوتها جلوگیری

نموده و یا مانع تکثیر آنها می‌شوند. اجزای سازنده آنتی بیوتیکها بسته

به کاری که انجام می‌دهند متفاوت است. بیشتر آنتی بیوتیکها بر روی

 هر دو نوع سلول پروکاریوتها و یوکاریوتها اثر می‌کنند و به همین دلیل

نمی‌توان همه آنها را از نظر درمانی برای انسان مورد استفاده قرار داد.

آنتی بیوتیکها روی واکنشهای بنیادی یک سلول اثر می‌کنند. بعضی از

آنها خاصیت ضد سرطانی دارند زیرا اثر آنها بیشتر روی سلولهایی است

که در حال تقسیم سریع هستند و به همین دلیل باکتریها و سلولهای مغز استخوان که سازنده گویچه‌های سفید خون و گویچه‌های قرمز خون

می‌باشند و همچنین سلولهای سرطانی در مقابل آنتی بیوتیکها

حساسیت بیشتری دارند.

تاریخچه مدتها قبل از کشف پنی‌سیلین بشر آموخته بود بطور تجربی

بعضی مواد خام را به عنوان عامل ضد میکروب مورد استفاده قرار دهد.